اکنون بخواب. 

فردا که به "آنجا" رسیدی

بر سردر دروازه ی آن بهشت موعود بایست و ببین

آیا چشم اندازی از آن بهشت وعده داده شده هست؟

آیا در خور خوبی ها و مهربانی ها و فداکاری ها و دلسوزی هایت برای ما و مردم هست؟

آیا در میان نهرهای شیر و عسل و درختهای میوه و خوب رویان که در مقابل هم نشسته اند، پاسخی دندان گیر به شرافتمندی ات هست؟

آیا امیدی به بخشایش هست؟

آنگاه به خواب من بیا 

بی ترسی از قضاوت و سرزنش

از آنچه دیدی با من بگو

صادقانه،

تا اگر چنگی به دل نمی زند

ما نیز یا امید از انسانیت ببریم

یا بی صفتی پیشه کنیم

و یا به جرگه ی بی مهران دنیا بپیوندیم.  

- از خودم