"چون است حال بستان ای باد نوبهاری؟            کز بلبلان برآمد فریاد بی‌قراری"*

نشسته ام به در نگاه می کنم 

دریچه آه می کشد

تو از کدام راه می رسی 

خیال دیدنت چه دلپذیر بود

جوانی ام در این امید پیر شد

نیامدی و دیر شد 

[همین]

 

- هوشنگ ابتهاج

* سعدی